Η Μαρία Φαραντούρη γεννήθηκε στην Αθήνα και έγινε γνωστή σε όλον τον κόσμο ως «ιδεώδης ερμηνεύτρια» του Μίκη Θεοδωράκη, παίζοντας, συγχρόνως, σπουδαίο ρόλο στο κίνημα για την αναβίωση της ελληνικής μουσικής. Θεωρείται η πιο αυθεντική έκφραση του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού. Η πλούσια κοντράλτο φωνή της με την τεράστια γκάμα και τη μελωδική ποιότητα σε συνδυασμό με την εξαιρετική δραματική της έκφραση, αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της τέχνης της.

Το 1967 εγκαταλείπει την Ελλάδα και αγωνίζεται ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών, δίνοντας χιλιάδες συναυλίες σε ολόκληρο τον κόσμο και στα μεγαλύτερα θέατρα. Παντού οι κριτικές είναι ενθουσιώδεις. Η “Guardian” γράφει: «Μοναδική, η φωνή της είναι ένα δώρο των Θεών του Ολύμπου», ενώ ο μουσικοκριτικός της “Monde” τη χαρακτηρίζει “Τζόαν Μπαέζ της Μεσογείου”.

Ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρανσουά Μιττεράν στο βιβλίο του “Η Μέλισσα και ο Αρχιτέκτονας” σημειώνει μεταξύ άλλων: “Η Μαρία για μένα είναι η Ελλάδα. Ετσι φανταζόμουν την Ηρα, δυνατή, αγνή και άγρυπνη. Δεν θυμάμαι να συνάντησα άλλον καλλιτέχνη που να μου έδωσε σε τέτοιο σημείο την αίσθηση του θείου.”

Μερικές από τις μεγαλύτερες ερμηνείες της σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη είναι το “Canto General” σε ποίηση Pablo Neruda, του οποίου τις πρόβες παρακολούθησε ο ίδιος ο ποιητής, το “Romancero Gitano” σε ποίηση F.G.Lorca, το οποίο ηχογράφησε και με τον διεθνούς φήμης κιθαρίστα John Williams, η «Κατάσταση Πολιορκίας», το «Πνευματικό Εμβατήριο» και η «Μπαλλάντα του Μαουτχάουζεν», που παρουσίασε τον Αύγουστο του ’91 στο Ηρώδειο με τη Φιλαρμονική του Ισραήλ, υπό τη διεύθυνση του μεγάλου μαέστρου Zubin Mehta. Η Μαρία ερμήνευσε επίσης κύκλους τραγουδιών που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις ειδικά για τη φωνή της, όπως «Τα Παράλογα» και η «Σκοτεινή Μητέρα» σε ποίηση Νίκου Γκάτσου και η «Εποχή της Μελισσάνθης» σε ποίηση του ίδιου του συνθέτη.

Το διεθνές της ρεπερτόριο περιλαμβάνει τραγούδια του Μπέρτολντ Μπρέχτ, του Τούρκου συνθέτη Zulfu Livaneli, του Lucio Dalla καθώς και τα LP «Τραγούδια Διαμαρτυρίας» (Χρυσός Δίσκος το 1977) και «17 Τραγούδια» (μεταξύ των οποίων και τρία τραγούδια του Βαγγέλη Παπαθανασίου ειδικά γι’ αυτήν), τα οποία της ενορχήστρωσε ο Κουβανός συνθέτης Leo Brouwer.

Τον Ιανουάριο του 2004 κυκλοφορεί το MOSAIC (LIBRA MUSIC) ένα μουσικό ψηφιδωτό με τραγούδια από την Αρμενία, το Ισραήλ, την Τουρκία, την Αγγλία και φυσικά την Ελλάδα. Λυρική και απέριττη η Φαραντούρη, ερμηνεύει τραγούδια ενός είδους στο οποίο δεν την είχαμε συνηθίσει, αυτού της world μουσικής, και φανερώνει την εξαίρετη ικανότητά της να κινείται σε διάφορα μουσικά ρεύματα.

Μερικά από τα τελευταία της CD είναι: “Ένας αιώνας ελληνικό τραγούδι” - ζωντανή ηχογράφηση στο Ηρώδειο, που έγινε χρυσός δίσκος μόλις έναν μήνα από την κυκλοφορία του, «Του φεγγαριού τα πάθη» - αφιέρωμα στον Λόρκα, που περιλαμβάνει και τα “Canciones Populares”, “Mosaic” – ethnic ρεπερτόριο από τον χώρο της Μεσογείου, ένα κοινό cd με τον διακεκριμένο πιανίστα Γιάννη Βακαρέλη σε ρεπερτόριο Θεοδωράκη / Χατζιδάκι, «Η μνήμη του νερού» σε μουσική του Ζυλφύ Λιβανελί.

Η Μαρία Φαραντούρη, αποδεχόμενη την πρόταση του ιστορικού ηγέτη του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου, διετέλεσε βουλευτής Επικρατείας του Κινήματος κατά τη βουλευτική περίοδο 1989-1993.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 2004, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος επιβράβευσε την προσφορά της Μαρίας Φαραντούρη στο ελληνικό τραγούδι, απονέμοντας της τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος.

Η Έλλη Πασπαλά γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Φοίτησε στο Manhattan School of Music, ενώ παρακολούθησε μαθήματα τραγουδιού με την σοπράνο Τζούντιθ Ράσκιν και υποκριτικής με τον ηθοποιό Γουίλιαμ Χίκεϊ. Στη συνέχεια πήρε μέρος σε συναυλίες στις ΗΠΑ και τον Καναδά, καθώς και σε παραστάσεις όπερας.

Στην Αθήνα ήρθε το 1982 και καθιερώθηκε από τη συνεργασία της με το Μάνο Χατζιδάκι μέχρι το 1988. Πρωταγωνίστησε στο θεατρικό έργο του Γρηγόρη Βαλτινού για τη ζωή του Άντον Τσέχωφ. Η προσωπική της δισκογραφική πορεία ξεκίνησε το 1988 με το δίσκο "Στη λάμψη του φεγγαριού", ενώ το 1990 κυκλοφορεί το "Νησί των Λωτοφάγων", δίσκος ο οποίος τον επόμενο χρόνο ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο με αγγλικούς στίχους του Laurence Roman με τον τίτλο "Living a lie".

To 1993, η Έλλη Πασπαλά τραγουδάει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στο αφιέρωμα με τίτλο "Το Ελληνικό Τραγούδι στο Μέγαρο Μουσικής". Το 1994, συνεργάζεται για πρώτη φορά με το Σταμάτη Κραουνάκη με αφορμή το δίσκο "Μουσική Εικόνα-Γόβα Στιλέτο", ενώ την ίδια χρονιά έδωσε συναυλίες στην Ολλανδία για το Φεστιβάλ Σύγχρονου Ελληνικού Τραγουδιού και το 1995 στα πλαίσια του εορτασμού των Ολυμπιακών Αγώνων συμμετείχε σε μια σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων στην Ατλάντα των ΗΠΑ.

Το χειμώνα του 1995-96, εμφανίζεται στο "Χάραμα", ενώ στο δίσκο με τίτλο "Για τη συνήθεια του έρωτα" συνεργάζεται με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο.

Στις "Μουσικές του Κόσμου" συνεργάζεται με τη Μαρία Φαραντούρη και τη Σαβίνα Γιαννάτου.

Ακολουθούν οι δίσκοι "Trio" (2001), από τη συνεργασία της σε εμφανίσεις με τον Ντέιβιντ Λιντς και το Σταύρο Λάντσια, "Σε ποιο θεό να πιστέψω" (2002) και "Ο χορός των Άστρων" (2007). Παράλληλα, η Έλλη Πασπαλά συνεργάζεται και σε ζωντανές εμφανίσεις με την Ευανθία Ρεμπούτσικα και τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και την Ορχήστρα του Δρόμου.

Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με φιλανθρωπικές οργανώσεις και ΜΚΟ, όπως η Greenpeace, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Διεθνής Αμνηστία και άλλες.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μελέτησε τραγούδι με τη Γωγώ Γεωργιλοπούλου και αργότερα με το Σπύρο Σακκά στο Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης. Αποφοίτησε από το τμήμα “Performance and Communication Skills” του Guildhall School of Music and Drama του Λονδίνου με υποτροφία του Μουσιγέτη. 

Η επαγγελματική της σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1979 με την εκπομπή του Γ' Προγράμματος της ΕΡΤ "Εδώ Λιλιπούπολη". Από τότε, έχει συνεργαστεί με αρκετούς Έλληνες συνθέτες (Πλάτωνος, Γρηγορίου, Μαραγκόπουλος, Κατσούλης, Μαμαγκάκης, Κυπουργός) και η δισκογραφία της περιλαμβάνει περίπου 30 δίσκους (προσωπικοί και συμμετοχές). Για περισσότερα από δέκα χρόνια υπήρξε μέλος του Εργαστηρίου Παλιάς Μουσικής, με το οποίο έχει ερμηνεύσει έργα μεσαιωνικά, αναγεννησιακά και μπαρόκ. Έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ και εργαστήρια ηλεκτρονικής και αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής ως ερμηνεύτρια και συνθέτης.

Έχει συνθέσει μουσική για ντοκιμαντέρ, video-art και θέατρο συνεργαζόμενη με τον Σ. Στάγκο, τον Μ. Σαντοριναίο και με το Εθνικού Θέατρο (1997) συνθέτοντας μουσική για τη Μήδεια του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη. Έχει συνεργαστεί με τη χορογράφο Ν. Ζούκα για την παραγωγή δύο χοροθεατρικών έργων, "Music For A While" και "Τα Παραμύθια Του Κόσμου". Για δέκα περίπου χρόνια ασχολείται με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, σε συνεργασία με μουσικούς από τον χώρο της jazz. 

Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το γκρουπ Primavera En Salonico με τους οποίους έχει εκδώσει τους δίσκους "Άνοιξη στη Σαλονίκη", "Τραγούδια της Μεσογείου", "Παναγιές του κόσμου" και “Terra Nostra”. Με τους Primavera En Salonico έχει δώσει πολυάριθμες συναυλίες στην Ελλάδα, έχει πάρει μέρος στα σημαντικότερα ethnic φεστιβάλ του εξωτερικού στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία την Ταϊβάν και το Ισραήλ και ήταν η πρώτη Ελληνίδα που εμφανίστηκε στο WOMAD (Αγγλία-1996).
Τον Δεκέμβριο του 2002 κυκλοφόρησε ο τελευταίος της δίσκος με τίτλο «Πάω να πω στο σύννεφο», ο οποίος περιέχει τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. O live δίσκος “Terra Nostra” κυκλοφορεί από τον Ιανουάριο του 2003 σε ολόκληρο τον κόσμο από την δισκογραφική εταιρεία ECM.

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.savinayannatou.com 

«…με ένα απαλό, αλλά φωτεινό ήχο και μια εσώτερη δεξιοτεχνία, ερμήνευσε ξεχωριστά το κονσέρτο για βιολί του Brahms συνοδευμένος με διάφανα ηχοχρώματα από την Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου…» DerTagessspiegel, Βερολίνο   

«…Σγούρος κ’ Γεωργιάδης: Εκπληκτικοί Βιρτουόζοι!  Κατέχοντας ένα εξαιρετικό δυναμικό τεχνικής κι μια αίσθηση κυριαρχίας των οργάνων τους, απέδωσαν με μοναδική ωριμότητα το πρόγραμμα.  Και για τους δύο, η διαδρομή  της μουσικής φαίνεται ένας απλός, υγιεινός περίπατος.»  DerniereNouvele, Στρασβούργο

«…Ένας Ορφέας που παίζει βιολί…Δάμασε δεξιοτεχνικά έργα όπως η σονάτα αρ.3 του Ysaye, την Havanaise του Saint-Saens και την διαβολικά δύσκολη Tzigane τουRavel.  Σοβαρός και με εξαίρετη αισθητική, τονικά ακριβής, με κολακευτικά γλυκό ήχο έως τις υψηλότερες περιοχές.  Μια μεγάλη επιτυχία για τον Γ.Γεωργιάδη….» KronenZeitung, Βιέννη

Οι εμφανίσεις του Γιάννη Γεωργιάδη σε μεγάλα μουσικά κέντρα στην Αυστρία,Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ρωσία, Ελβετία, ΗΠΑ, Μεξικό, Ελλάδα σε γνωστές αίθουσες συναυλιών ,όπως Μusikverein της Βιέννης, Palais de Congres et de la Musique στο Στρασβούργο, Carnegie Hall της Ν.Υόρκης, έχουν στεφθεί από ιδιαίτερη επιτυχία, προκαλώντας τα θερμότερα σχόλια κοινού και κριτικών. Πήρε το Δίπλωμα του από το Ωδείο Αθηνών υπό τον Τάτση Αποστολίδη με άριστα παμψηφεί το 1983.
Το 1991 με υποτροφίες του ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» και της Αυστριακής κυβέρνησης, ολοκληρώνει με Ανώτατη Διάκριση τις σπουδές του στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης (Universität für Musik und darstellende Kunst), κοντά στον διακεκριμένο καθηγητή Frαnz Samohyl.
Το 2000 ιδρύει την ορχήστρα Feminarte  και σε συνεργασία με εκλεκτούς μαέστρους και σολίστ λαμβάνει μέρος σε συναυλίες σε Φεστιβάλ ανά την Ελλάδα, στα Τίρανα και στην Κωνσταντινούπολη, κατόπιν προσκλήσεως του Οικουμενικύ Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Το 2005 πήρε δίπλωμα διεύθυνσης ορχήστρας από το London College of Music & Media και  έκτοτε έχει διευθύνει την Φιλαρμονική Ορχήστρα Janacek στην Τσεχία και την Συμφωνική Ορχήστρα του Jeju στην N. Κορέα.  Οι ηχογραφήσεις του με την εταιρία ΕΜΙ περιλαμβάνουν έργα των Richard Strauss, Sarasate, Ravel και Saint-Saens .

 Έχει εμφανιστεί ευρέως ανά την Ευρώπη και την Αμερική με ιδιαίτερη επιτυχία και έχει αποσπάσει θετικότατες κριτικές για τη μουσικότητα και την ευαισθησία που διακρίνουν τις ερμηνείες του.
Ως σολίστ έχει συνεργαστεί με γνωστές  ορχήστρες όπως η London Philharmonia, Συμφωνική του Βερολίνου, Φιλαρμονική της Βουδαπέστης, Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Πράγας,United Philharmonic της Βιέννης, Simfonietta Beer Sheva του Ισραήλ, Ορχήστρα Δωματίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ορχήστρα Δωματίου του Kρεμλίνου, κ.α.  Στην Ελλάδα έχει εμφανιστεί  με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Θεσσαλονίκης, την Camerata και την Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Αθηναίων, υπό την διεύθυνση διακεκριμένων αρχιμουσικών, μεταξύ των οποίων, οι Uri Mayer, Alun Francis, Vladimir Valek, Misha Rachlevsky, Enrique Batiz, Felix Carrasco, Mιλτιάδης Καρύδης, Αλέξανδρος Μυράτ, Λουκάς Καρυτινός, Νίκος Αθηναίος, Βύρων Φιδετζής. Από το 2006 εκτελεί χρέη εξάρχοντος  στη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων.

 Η διδασκαλία κατέχει επίσης σημαντική θέση στις δραστηριότητές του και έχει διδάξει σε διεθνή σεμινάρια στη Νέα Υόρκη, τη Γενεύη και ανά την Ελλάδα.  Είναι καθηγητής βιολιού στο Ωδείο Φίλλιπος Νάκας.

Με την σύντροφό του την υψίφωνο Άννα Κουζή, σχεδιάζει μεταξύ άλλων συναυλίες στην Αθήνα, την Βιέννη και το Λονδίνο, ενώ με τον Sam Haywood, τον Βρετανό πιανίστα και συνεργάτη του βιολονίστα Joshua Bell και του τσελίστα Steven Isserlis, σχεδιάζουν βραδιές μουσικής δωματίου για την σαιζόν 2010-11 και 2011-12.

Ξεκίνησε τη μουσική του πορεία από την Τσεχοσλοβακία που υπήρξε και η γενέτειρά του. Με υποτροφία του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών, συνέχισε τις μουσικές σπουδές του (τάξη Γ. Βατικιώτη) και απέκτησε δίπλωμα βιόλας (1984) και βιολιού (1985), με άριστα παμψηφεί και Α΄ βραβείο.
Το 1983 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Ορχήστρα Νέων της Ε. Ο. Κ.

Το 1985 σπουδάζει μεταπτυχιακά στο Βασιλικό Κολλέγιο του Λονδίνου (με τον  Γιαροσλάβ Βάνετσεκ) και στη συνέχεια με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση και του Πανεπιστημίου, ολοκληρώνει τις σπουδές του, αποκτώντας τον τίτλο Master (1988) στο Πανεπιστήμιο του Michighan (με τον Yitzhak Shoten).

Το 1987 διακρίθηκε στο διεθνή διαγωνισμό William Primrose των ΗΠΑ.

Ιδρυτικό μέλος του Νέου Ελληνικού Κουαρτέτου (με το οποίο ηχογράφησε πλήθος δίσκων) τιμήθηκε από την ΄Ενωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών με το Α΄ βραβείο για την ηχογράφηση του συνολικού έργου του Ν. Σκαλκώτα για κουαρτέτο εγχόρδων (2001) για τη Σουηδική εταιρεία BIS.
Πλούσια η καλλιτεχνική του παρουσία στην Ελλάδα και το εξωτερικό ( ΗΠΑ, Καναδά,  Ευρώπη) με ρεσιτάλ, συναυλίες Μουσικής Δωματίου, φεστιβάλ κ.ά.

Παρουσίασε σε Α΄ εκτέλεση στην  Ελλάδα τα σημαντικότερα έργα για βιόλα των (Bartok, Hindemith, Bloch, Walton, Martinu, Τσαλαχούρη κ.ά.) αποσπώντας άριστες κριτικές.

Ως σολίστ συνέπραξε με τις σημαντικότερες ελληνικές ορχήστρες, (ΚΟΑ, ΚΟΘ, ΕΡΤ, Σολίστ της Πάτρας, ορχήστρα των Χρωμάτων κ. ά.) καθώς και με ξένες ορχήστρες (Βιρτουόζοι της Πράγας κ.ά.)

Υπήρξε κορυφαίος στις βιόλες στην Εθνική Λυρική Σκηνή και σήμερα κατέχει την θέση της Α΄ βιόλας στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.

Ο Κωστής Θέος γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε μαθήματα βιολοντσέλου με το Δημήτρη Γούζιο σε ηλικία 12 ετών. Φοίτησε στο Ωδείο Αθηνών, στην τάξη του Ελευθέριου Παπασταύρου και στη συνέχεια στη Royal Academy of Music του Λονδίνου, στην Ακαδημία F.Liszt της Βουδαπέστης (με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση), στο University of East Anglia (MMus) με τους David Strange, Laszlo Mezzö και Matthias Feile.

Ο Κ. Θέος υπήρξε μέλος (1987–89) της Ορχήστρας Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τότε ΕΟΚ) ενώ από το 2000 είναι κορυφαίος στη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων. Είναι μέλος, από το 1992, του Ελληνικού Συγκροτήματος Σύγχρονης Μουσικής το οποίο, υπό τη διεύθυνση του Θόδωρου Αντωνίου με τις συνεχείς παρουσιάσεις έργων νέων Ελλήνων συνθετών, έχει συμβάλλει σημαντικά στην σύγχρονη ελληνική δημιουργία. Έχει συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ μουσικής δωματίου και σύγχρονης μουσικής και ως σολίστ έχει συμπράξει με την Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων και με την Συμφωνική Ορχήστρα του UEA.

Ως συνθέτης, έχει γράψει μουσική για τη σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΤ 1, “Ελληνισμός και Δύση” και για τη μεγάλου μήκους ταινία του Δήμου Θέου, “Ελεάτης Ξένος”.

Ο Βασίλης Ρακιτζής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών με την Πόπη και τη Μαρία Ευστρατιάδη και αποφοίτησε με δίπλωμα πιάνου το 2003 με “Άριστα Παμψηφεί” και χρηματικό έπαθλο “Μαντζαγριωτάκη”. Τον Ιούνιο του 2006 ολοκλήρωσε τις σπουδές του με τον Martin Roscoe στη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου αποκτώντας το Postgraduate Diploma in Piano Performance. Τον Ιούνιο του 2008 αποφοίτησε από το Conservatorium van Amsterdam με Master of Music – Cum Laude (τιμητική διάκριση) έχοντας δουλέψει με το Naum Grubert, ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. Επί του παρόντος συνεχίζει τις σπουδές του σε διδακτορικό επίπεδο, με υποτροφία του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης», στο Πανεπιστήμιο City του Λονδίνου με θέμα την αισθητική προσέγγιση του Alfred Cortot στη μελέτη του Γερμανικού Ρομαντισμού.

Έχει δώσει ρεσιτάλ σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων τo Ηράκλειο ― υπό την αιγίδα της E.P.T.A. (European Piano Teachers Association - Hellas department)― η Αθήνα (“Παρνασσός”) και το Ναύπλιο (“Τριανόν” και “Βουλευτικόν”), καθώς επίσης στην Αγγλία, την Ολλανδία και την Ιταλία. Έχει εμφανιστεί σε ρεστάλ στη Γερμανία ως προσκεκλημένος της Chopin Gesellschaft και του προέδρου της Prof. Macej Lukaszczyk και στο Bergen και το Rotterdam της Ολλανδίας ως προσκεκλημένος των International Holland Music Sessions. Ως μέλος του Trio “Tettix” εμφανίσθηκε στην Αθήνα και το Λονδίνο στο πλαίσιο του εορτασμού των 80 ετών του Μίκη Θεοδωράκη. Ακόμη, έχει συμμετάσχει σε συναυλίες μουσικής δωματίου στην Ελλάδα (“Βαφοπούλειον” Θεσσαλονίκης, “Μέγαρο Γκύζη” Σαντορίνης κ.α.) και το εξωτερικό (“Wigmore Hall” και “York Gate Piano Gallery” του Λονδίνου κ.ά.). Έχει εμφανισθεί ως σολίστ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ σε ζωντανή μετάδοση από το Γ’ Πρόγραμμα καθώς και με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων. 

Έχει συμμετάσχει ενεργά σε σεμινάρια ―μεταξύ άλλων― των Paul Badura-Skoda, Martino Tirimo, Barry Douglas και Boris Berman (International Holland Music Sessions) και έχει λάβει μαθήματα από τους Alexander Satz, Matti Raekallio, Daniel Epstein και Christopher Elton.

Επιπλέον, έχει διακριθεί στο διεθνή διαγωνισμό πιάνου “Prix d’ Amadèo Jeunesse” (Άαχεν – Γερμανία), αποσπώντας το Γ΄ Βραβείο και το ειδικό βραβείο Chopin, καθώς επίσης και στους διεθνείς διαγωνισμούς «Η Μούσα» (Σαντορίνη), αποσπώντας το Α’ Βραβείο, και «Μαρία Χαιρογιώργου-Σιγάρα» (Αθήνα), αποσπώντας το Β’ Βραβείο.

Τέλος, έχει τιμηθεί από το Διεθνές Μουσικό Σωματείο «Τζίνα Μπαχάουερ» με το Βραβέιο του Ανερχόμενου Νέου Σολίστ.

Η Λουκία Σπανάκη μεγάλωσε στον Πειραιά. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με τη μουσική σπουδάζοντας πιάνο με τον Γιώργο Μάνεση στο ωδείο του Πειραικού Συνδέσμου ενω παράλληλα μελέτησε Ανώτερα Θεωρητικά (Αρμονία,Αντίστιξη κ Φούγκα) στο Εθνικό Ωδείο. Μετά το δίπλωμά της μαθήτευσε στην τάξη τραγουδιού της Μαρίνας Κρίλοβιτς στο Ωδείο Ατενέουμ. Αμέσως μετά την αποφοίτησή της κέρδισε την υποτροφία του Σωματείου Μαρία Κάλλας συνεχίζοντας τις σπουδές της στο Μιλάνο.

Εχει κερδίσει πρώτα βραβεία στους διεθνείς διαγωνισμούς όπως του 'Τζουζέππε ντι Στέφανο' στη Σικελία και της Αs.Li.Ko. στο Μιλάνο καθώς και στον πανελλήνιο διαγωνισμό ''Τέχνη'' στη Θεσσαλονίκη.

Το ντεμπούτο της έγινε με την 'Λουτσία ντι Λάμμερμουρ' την οποία ακολούθησαν  ρόλοι όπως η Βιολέττα στην Τραβιάτα, η Βασίλισσα της Νύχτας στον Μαγικό Αυλό, Ντόνα Άννα στον Ντον Τζοβάννι, Ροζαλίντε στη Νυχτερίδα , Μουζέττα στη Μποέμ, Μανταμ Χερτς στον Ιμπρεσσαριο.

Έχει εμφανιστεί σε σημαντικά λυρικά θέατρα της Ευρώπης όπως στο Κάρλο Φελίτσε της Γένοβας, στην Όπερα της Στουτγκάρδης, στην Κρεμόνα, στην Παβία, στο Κόμο, στην Μπρέσια,΄και αλλου, ενώ έχει εμφανιστεί και στο Πεκίνο ξανά ως Λουτσία.

Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Κρατική Ορχήστρα Θεσ/νίκης, την ορχήστρα της ΕΡΤ, κ.α.

Ο Μάριος Καζάς ξεκίνησε σπουδές πιάνου στο Αθηναϊκό Ωδείο, όπου σπούδασε ως κάτοχος διαρκούς υποτροφίας στην τάξη της κας Γιολάντας Σεβέρη. Κατόπιν φοίτησε στο Ωδείο Athenaeum, ως μαθητής της σολίστ Ντόρας Μπακοπούλου και στο Ωδείο Αθηνών, από όπου και απoφοίτησε με βαθμό διπλώματος Άριστα Παμψηφεί και Α’ Βραβείο Παμψηφεί. Έχει βραβευθεί με Α’ και Β’ Βραβεία σε Πανελλήνιους Διαγωνισμούς Πιάνου και έχει  αποσπάσει Β’ Βραβεία στους Διεθνείς Διαγωνισμούς Πιάνου “Art and Education in the 21st century” και “Apollon” (μη απονεμηθέντος πρώτου βραβείου). Τον Νοέμβριο του 2008 βραβεύτηκε από την UNESCO για την μουσική του προσφορά.

Έχει εμφανιστεί στην Αθήνα (Θέατρο Ηρώδου Αττικού, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Αίθουσα Athenaeum, Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Θέατρο Αμερικανικού Κολλεγίου, Αίθουσα Φίλιππος Νάκας, Αίθουσα Παρνασσός, Ινστιτούτο Goethe, Αίθουσα Τελετών Πανεπιστημίου Αθηνών κ.α.) καθώς και σε συναυλίες και φεστιβάλ στα σημαντικά μουσικά κέντρα της  Ελλάδας.

Ο Μάριος Καζάς είναι υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος Νομικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Στέλιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1991 Σε ηλικία 8 ετών άρχισε μαθήματα βιολιού στο Ωδείο Αττικής στη Ν. Σμύρνη.

Το 2002, σε ηλικία 11 ετών, ξεκίνησε Βιόλα στο Ωδείο Αθηνών, στην τάξη της κ. Μαριβίτας Γραμματικάκη.

Από το 2003 έως το 2005, ως μαθητής του Μουσικού Γυμνασίου Αλίμου, έλαβε μέρος σε συναυλίες και παραστάσεις του σχολείου παίζοντας σόλο με μικρά μουσικά σχήματα.

Για πέντε συνεχή καλοκαίρια  2006, 2007 ,2008,2009 και 2010 έλαβε μέρος στο σεμινάριο «Η Τέχνη της Ερμηνείας της Μουσικής» υπό την επίβλεψη και επιμέλεια του κ. Δημήτρη Γούζιου.

Το 2007 διακρίθηκε στο μάθημα της Prima Vista V Σολφέζ, της βιόλας   και απέσπασε χρηματικά  βραβεία. Του απονεμήθηκε έπαινος για την απόδοσή του στη Μαθητική Ορχήστρα, στην οποία συμμετέχει από το 2005.

Το 2007 απέσπασε το Γ΄ βραβείο με χάλκινο μετάλλιο στον Πανελλήνιο Μουσικό Διαγωνισμό « Φίλωνα».

Το 2008 διακρίθηκε στο μάθημα της βιόλας   και απέσπασε χρηματικό  βραβείο, επίσης του απονεμήθηκε έπαινος για την απόδοσή του στη Μαθητική Ορχήστρα.

Το καλοκαίρι του  2008 παρακολούθησε το σεμινάριο για Βιόλα του Prof. Thomas Riebl στην Internationale Sommerakademie Bad Leonfelden της Αυστρίας.

Το Σεπτέμβριο του 2008 συμμετείχε με την Αθηναϊκή Ορχήστρα Νέων στο 4ο Πολιτιστικό Φεστιβάλ του Δήμου Αγίου Στεφάνου, υπό τη διεύθυνση του κ. Σεργίου.

Το 2009 απέσπασε το Β΄βραβείο με ασημένιο μετάλλιο στον Πανελλήνιο Μουσικό Διαγωνισμό «Φίλωνα». Διακρίθηκε επίσης στο μάθημα της βιόλας και στη μουσική δωματίου και απέσπασε χρηματικά βραβεία.

Το καλοκαίρι του 2009 συμμετείχε με την Αθηναϊκή Ορχήστρα Νέων στη συναυλία που πραγματοποιήθηκε στο Μπούρτζι του Ναυπλίου, υπό τη διεύθυνση του κ. Σεργίου. Το 2009-10 παρακολουθεί την πτυχιακή τάξη στο Ωδείο Αθηνών με υποτροφία.

Τον Ιανουάριο του 2010 λαμβάνει μέρος στον διαγωνισμό της YAMAHA και αποσπά το πρώτο βραβείο.    

Το Μάρτιο του 2010 συμμετέχει με την ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών στη συναυλία «Το κλαρινέτο σε Ανατολή και Δύση» που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Το Μάρτιο επίσης συμμετέχει με την ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών στη συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ψυχικού που πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών.

Τον Ιούνιο του 2010 αποκτά με «Άριστα» το Πτυχίο του και αποσπά διάκριση και έπαινο στη μουσική δωματίου.

Αρχίζει πιάνο σε ηλικία  πέντε χρόνων. Μελετά στη συνέχεια  τσέμπαλο επί τέσσερα χρόνια με τον Antoine Geoffroy Dechaume. Δεκαπέντε χρόνων αρχίζει μαθήματα τραγουδιού στο Ωδείο Rachmaninoff στην τάξη της Carol Veit. Παίρνει το δίπλωμά της στην Κλασσική και Αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Paris-X Nanterre και συνεχίζει τα μαθήματα  τραγουδιού με την Lucia di Carlo στα πλαίσια της διδασκαλίας της στο Voce dell’Alma στην Ορλεάνη. Το 2006 προσχωρεί στην  Λυρική Ομάδα  της Poste και της France Télécom, με την οποία συμμετέχει σε πολλά κονσέρτα χορωδίας και παραστάσεων όπερας. Το 2007, τραγουδάει στην Ωραία Ελένη του Offenbach, υπό τη διεύθυνση του Laurent Zaïk (αίθουσα Saint-Léon στο Παρίσι και Όπερα του Massy). Το 2008 συμμετέχει σε δεκαπέντε παραστάσεις της  Vie parisienne του Offenbach στο Théâtre du Trianon στο Παρίσι,  υπό την εναλλασσόμενη διεύθυνση του Laurent Zaïk και του Bernard Thomas, Παράλληλα τραγουδάει με την γυναικεία χορωδία  Concert de Polhymnie που επικεντρώνει το ρεπερτόριό της στον xixe και τον xxe αιώνα (ιδιαίτερα Britten, Ligeti, Burgan), η οποία προκρίθηκε στο διεθνή διαγωνισμό μουσικής στη Βερόνα το 2008.

Παρουσιάζει με τον πιανίστα Κωστή Παπαδόπουλο στην Cité universitaire de Paris Foolish Heart, ένα ρεσιτάλ με μελωδίες του Kurt Weill (σκηνοθεσία της  Tonia Galievsky).

Επιθυμώντας να συμπληρώσει  την σκηνική της παιδεία μπαίνει τον Σεπτέμβριο του 2009 στη θεατρική σχολή του Thibault de Montalembert όπου παρακολουθεί τη διδασκαλία του Thibault de Montalembert και της Hélène Babu (Shakespeare, Feydeau, Dalí), της Catherine Atlani (εκπαίδευση του σώματος και της φωνής πάνω σε κείμενα των  Michaux, Rilke και Jabès), της Laura Benson και του Michel Dahan (μάσκα και κλόουν).

Τον Μάρτιο του 2010, συμμετέχει στην Athalie του Ρακίνα, σκηνοθεσία Tonia Galievsky, που ανέβηκε στο temple des Billettes στο Παρίσι, όπου παίζει και τραγουδάει την μουσική του Jean-Baptiste Moreau. Το φθινόπωρο του 2010 θα συμμετάσχει στην επανάληψη των παραστάσεων της Athalie.